Bir Veda Yazısı 

Hiç bir şeyin sorun olmadığı bu zamanlarda sana yazıyorum bir tanem.Dışarıda yağan yağmurun camlara taciz etmesinin yanı sıra çok sessiz bir ortamdayım. Kendimi dinliyorum,sahip olamayacağım halde seven bir kalbim var.Ne diyebilirim ki belkide beynimi dinlemeliydim,o her zaman haklı çıkardı çünkü,yine haklı çıkmıştı ve ben yine onu dinlememiştim.Kalbime yenik düştüm birtanem,sevmeye sevilmeye yenik düştüm.Belkide sadece,sadece sevilmeye ihtiyacım vardı benim,senin ben sevmene ihtiyacım vardı. Ama sen bunları yazdığımı bile bilmez iken ben ise burada oturmuş sana yazıyorum.İyi dinle! yağmur damlaların sesi aynı şöyle değil mi! ''Beni kurtarın.''Beni kurtar bu sessizlikten,bu yalnızlıktan ve bu çaresizlikten! Başka birini çok mu sevmiştin acaba bana bu değeri vermiyorsun?Çünkü ben ben seni çok sevdim. Yağmur damlaları gibi akan göz yaşlarımı elimin tersiyle silerken sevilmenin nasıl bir duygu olduğunu düşündüm.Sevmek bu kadar güzel ve sevildiğini bilmemek bu kadar kötü bir duygu.Sokağa çıkıyorum bakıyorum da yağmur bir az daha şiddetlenmişti,umursamadan yoluma koyuldum.Nereye gittiğimi ve oraya gittiğimde ne yapacağımı bilemezken,elimde sıkı sıkı tuttuğum kağıdımın mürekkeplerinin aktığını fark ettim. Sanırım o da benim gibi yorulmuştu.Yürüdüm,yürüdüm ve bir daha yürüdüm.Uçurumun kenarına geldim.Yağmur artık dinmiş ıslanmış bedenim ve ben öylece uçurumun kenarında duruyorum.Üşüyorum bir tanem hemde çok üşüyorum,sarılmaya ihtiyacım var,senin bana sarılmana. İşte geldiğim nokta bu ama yine ne yapacağımı bilmiyorum. Rüzgar elimde neredeyse ıslanmaktan helak olmuş kağıdımı alıp götürdü onu da benden aldı.sanırım şimdi benim sıram gelmişti. Korkuyordum şuan yanımda olmanı beni engellemeni o kadar çok istiyorum ki ama yoksun,sadece sessizliğin çığlıkları yankılanıyor kulaklarımda ve ben şöyle diyorum;''gidiyorum şimdi uzaklara,artık ne sen bileceksin varlığımı ne ben bilicem benliğimi . Şunu unutma ki ben her zaman yanında olmuştum ama aynı zaman da uzağın da. Kutarılmaya ihtiyacım vardı sevgilim senin beni gelip kurtarmana,ama olmadı be ne ben sesimi duyurabildim sana ne de sen sesimi duyabildim.Haa olur da bir gün duyarsan gitmiş diye üzülme elini kalbine götür ve hisset ben orada olmayı dilerdim sen gittiğimi bilmeden önce''hoşçakal bir tanem hoş çakal...''